Bali + safari na Komodo 2018

Indonezja (Bali + safari na Komodo) – 12-24.05.2018

.

Indonezja jest istnym rajem dla nurków lubiących ciepłe wody. Wyprawa łącząca nurkowanie, zwiedzanie, wypoczynek w niesamowitym hotelu na Bali oraz kilkudniowe safari na pięknej łodzi w Parku Narodowym Komodo to „wisienka na torcie” nie jednego nurka.

Pilot: Piotr Niewiński

Część I wyprawy: Bali.

Hotel:
Benthos Bali

Baza nurkowa:
Benthos Bali

.
Miejsca nurkowe:

1. Candidasa (Tepekong, Mimpang)

Wystarczy 10 minut, by łodzią typu Jukung dotrzeć do trzech wysepek, które oferują nam światowej klasy nurkowania. Są to Tepekong, Mimpang oraz Biaha.

  • Blue Lagoon/Jepun

    Te dwa miejsca nurkowe znajdują się w małej zatoczce na obrzeżach Padangbai. To nurkowania z łodzi, idealne na rozgrzewkę. Mimo, że na pierwszy rzut oka nie jest to najbardziej atrakcyjne miejsce nurkowe na Bali, warto poświęcić mu chwilę uwagi. Po bliższym przyjrzeniu się oczom nurka ukazuje się niezwykle kolorowe i różnorodne ślimaki nagoskrzelne, krewetki, kraby – gratka dla makrofotografów. Do tego często spotykane są tu napoleony, skorpeny, mureny. Przy odrobinie szczęścia zaobserwujemy też frogfish – jedną z najdziwniejszych znanych ludzkości ryb, która zamiast pływać kroczy po dnie. Widoczność jest zwykle dobra (15-20 m), prądy z reguły tu nie występują.


.

  • Canyon 

    Przy sprzyjających warunkach jesteśmy w stanie zacząć nasze nurkowanie przy południowo wschodnim rogu wyspy Tepekong, gdzie skała pod wodą tworzy niesamowite formacje. Pionowo opadające ściany, wywieszone skalne nawisy i duże głazy to scena tajemniczego, podwodnego teatru. Występujące tu silne prądy wynoszą zimne i bogate w plankton wody z głębin. Żerują tu, między innymi, ławice makreli, ostroboków i sweetlips. To, z kolei, gwarantuje wizyty większych drapieżników. Możemy zaobserwować rekiny rafowe (żarłacze biało- i czarnopłetwe), a przy odrobinie szczęścia rekina szarego, czy nawet rekina młota. Niewątpliwą atrakcją jest ogromna papugo-ryba, która samotnie patroluje wody wokół kanionu. Słynne gigantyczne Mola Mola (samogłowy), które na przełomie lata i jesieni wynurzają się z głębin, po to, by małe rybki mogły oczyścić je z pasożytów. Bez wątpienia jest to miejsce, które zadowoli nawet wybredniejszych nurków.


.

  • Swim Through 

    Po drugiej stronie wysepki Tepekong wzdłuż jej wschodniego brzegu uformowała się rafa, która opada pod kątem 45 stopni, na głębokość kilkudziesięciu metrów. Jest bogato porośnięta twardymi oraz miękkimi koralami. Zobaczymy też dużo, sporych rozmiarów, gąbek i gorgonii. Na całej długości rafy można napotkać chowające się pod koralami stołowymi, młode rekinki, ośmiornice, kałamarnice a nawet węże morskie. Miłośnicy makrofotografii znajdą tu wiele gatunków ślimaków nagoskrzelnych, różnego rodzaju krewetek i krabów. Przy południowo wschodnim rogu wyspy, na głębokości 17 metrów natrafimy na jaskinię, a raczej tunel, którego koniec znajduje się na pionowo opadającej, południowej ścianie wyspy, na głębokości 28 metrów. A w przypadku, gdy kierunek prądu poprowadzi nas na północ, dotrzemy do pięknych skalnych formacji, w zakamarkach których kryją się ławice sweet lips i innych ryb.


.

  • Mimpang 

    Nurkowisko to składa się z kilku skalnych, ledwie wystających ponad wodę wysepek. W zależności od panujących warunków i stopnia zaawansowania nurków, możemy obrać kilka tras. Niewątpliwie najpiękniejszą z nich jest ta, która pozwala nam wysepkę wysuniętą najbardziej na zachód. Jej ostro opadające zbocza tworzą rafę, która w większości porośnięta jest małymi, twardymi koralami oraz gąbkami. To właśnie w tej części mamy bardzo duże szanse na spotkanie z większymi drapieżnikami. Widuje się tu rekiny, tuńczyki, ławice ostroboków, makreli. Częstym gościem jest tu także Mola Mola. Płytsza część tego nurkowiska obfituje w bardzo dobrze zachowane okazy korali twardych, tworzących małe górki i skupiska . Pomiędzy nimi kryją się ogromne ilości ryb rafowych, ośmiornic, kałamarnic, a także żółwi. Widoczność tu jest znakomita i czasami przekracza 30 m. Niestety, ze względu na dosyć częste silne prądy możliwość nurkowania tutaj jest uzależniona od występujących warunków.


.

  • Biaha 

    To najdalej na wschód wysunięta wysepka. Swym kształtem przypomina zanurzonego do połowy wieloryba. Silnym atutem tego nurkowiska jest dosyć duża jaskinia z wejściem na głębokości 8 metrów. Prawie zawsze napotykamy w niej śpiące rekiny (white tip). Zamieszkują ją homary, kraby, krewetki i inne zwierzęta wolące mrok. Ciekawym okazem jest mała luminescencyjna rybka chowająca się w szczelinach jaskini. Południowa, pionowo opadająca ściana wyspy porośnięta jest dużą ilością małych, twardych korali, między którymi schronienia szukają ośmiornice, skorpeny czy stone fish. Wokół krążą ławice ostroboków a toń przecinają barakudy. Północna część wyspy, z rafą opadającą w głębię pod kątem 40 stopni, którą bardziej skolonizowały korale i gąbki, to miejsce, w którym na pewno spotkamy się z murenami, żółwiami, rekinami, tuńczykami i innymi ciekawymi przedstawicielami miejscowej fauny i flory. Tak jak pozostałe wysepki Candidasy, również i ta wystawiona jest prądy i pływy cieśniny Lombok. Odpowiednie planowanie i doświadczenie jest niezbędne dla przeprowadzenia bezpiecznego nurkowania.


.

  • Jetty Padang Bai 

    Pierwotnie miejsce to miało służyć do cumowania dużych statków wycieczkowych. Budowa zakończyła się w 2009 roku, jednak żaden statek wycieczkowy nie skorzystał z obiektu, ze względu na brak zgodności z międzynarodowymi standardami. To, co na pewno zmartwiło budowniczych, stało się powodem do radości dla nurków. Jetty szybko zyskało sobie renomę wśród podwodnych fotografów, ze względu na bogactwo i różnorodność występujących tu ślimaków nagoskrzelnych oraz dziwnych i rzadko spotykanych przedstawicieli makrofauny. Jetty jest obecnie uważany za jedno z najlepszych miejsc nurkowych w całej Indonezji.

.
2. Tulamben (m.in. Liberty Wreck, Drop Off)

Z Candidasy, do tej małej rybackiej wioski możemy dotrzeć w niecałe 50 minut. Dla miłośników nurkowania Tulamben kojarzy się przede wszystkim z wrakiem USS Liberty. Nurkowania odbywamy z brzegu.

  • USS Liberty Wreck 

    Najbardziej atrakcyjne nurkowisko Bali za sprawą wraku amerykańskiego statku handlowego, zatopionego w 1942 roku u wybrzeży wyspy Lombok, niepowodzeniem zakończyła się próba odholowania statku do portu Singaraja na połnocnym wybrzeżu Bali. Ostatecznie porzucono go na mieliźnie w pobliżu Tulamben. Spoczywał tam do roku 1963 kiedy to wybuch wulkanu Agung wypchnął go w głąb morza. Tak pozostał do dnia dzisiejszego. Dostępny z brzegu wrak, długi na ponad 100 metrów, przełamany na pół, z rufą zaledwie 4 metry pod powierzchnią i częścią dziobową sięgającą 28 metrów w głąb, z widocznym działem przez lata stawał się domem niezliczonych gatunków ryb i nie tylko. Znajdziemy to dziesiątki gatunków korali, miękkich i twardych, wiele rodzajów gąbek i gorgonii. Ogromna ławica ostroboków, często spotykana niedaleko wraku, stała się nie lada atrakcja, podobnie jak przecinająca toń, budząca respekt, samotna barakuda. Nurkujących wczesnym rankiem nagrodzi, chętnie pozujące do zdjęć, stado papugo-ryb. Nie sposób wymienić wszystkich gatunków żyjących tu stworzeń. Nurkując mamy wrażenie jakbyśmy się znaleźli w wielkim akwarium. Niewymagające warunki nurkowania sprawiają, że ten wspaniały obraz bogactwa morskiego życia jest dostępny dosłownie dla każdego. Jest to także wymarzone miejsce dla miłośników nocnego nurkowania.


.

  • Drop Off 

    Nurkowisko to osiągalne z brzegu zamyka zatokę Tulamben. Jej pionowo opadające ściany kończą się na około 70 metrach. Znajdziemy tu wiele gatunków korali, gąbek oraz sporych rozmiarów gorgonii rosnących prostopadle do ściany. W toni często widujemy ławice ostroboków, tuńczyki, barakudy.

.
3. Nusa Penida (m.in. Manta Point)

Zwana siostrzaną wyspą Bali, jest oddalona o około 30 minut drogi łodzią motorową. Jest słabo zaludniona i brak jej infrastruktury turystycznej, ale przepiękne rafy i doskonała widoczność sprawiają, że nurkowiska te cieszą się dużą popularnością.

  • Manta Point 

    To żelazna pozycja programu każdego nurkowego wyjazdu na Bali. Położona na południu wyspy zatoczka którą ograniczają przepiękne, usłane białym piaskiem plaże i strome piaskowcowe klify to widoki, które na długo pozostaną w pamięci. Nurkowanie tu należy do łatwiejszych. Brak prądów wodnych oraz mała głębokość to gwarancja, że każdy może cieszyć się tym niezapomnianym widokiem mant, które można spotkać w tym miejscu.


.

  • Crystal Bay 

    Również tego miejsca nie można pominąć przy wyprawie na Nuse Penide. Crystal Bay to mała zatoka położona przy kanale Ceningan. To jedno z nielicznych miejsc na świecie gdzie w sezonie można spotkać Mola Mola, osiągającą 3 metry i wagę ponad 1,5 tony, rybę. Oprócz Mola Mola, które jest największą atrakcją tego nurkowiska, możemy podziwiać przepiękną rafą z jej kolorowymi mieszkańcami.

.
Inne ciekawostki:

1.Południowa wycieczka po rejonie Karangasem

Wycieczka odbywa się po nurkowaniach z łodzi w Candidasie, tuż po lunchui trwa około 4 godzin. Przydadzą się stroje kąpielowe, ponieważ woda w basenach Tirta Gangga słynie z krystalicznej czystości i mało kto jest się w stanie oprzeć pokusie kąpieli.

Główne atrakcje:

  • Ujung Palace

    Pałac został zbudowany w 1919 roku przez nieżyjącego już króla Karangasem, który panował w latach 1909-1945. Służył jako letnia rezydencja rodziny królewskiej. W wyniku wybuchu wulkanu Agung w 1963 roku, pałac doznał poważnych zniszczeń. Prace remontowe, które trwały przez 10 lat i wysiłki jakie włożyła lokalna społeczność do jego odbudowy zostały pogrzebane w roku 1979 kiedy to silne trzęsienie ziemi nawiedziło wyspę Bali i kompletnie zniszczyło pałac i jego okolice. Kilka lat później rząd odrestaurował pałac i przywrócił blask jemu i jego otoczeniu. Dziś możemy cieszyć oko wspaniałym przykładem balijskiej architektury.


.

  • Tirta Gangga

    Zespół królewskich basenów otoczony jest pięknym ogrodem oraz licznymi kamiennymi rzeźbami. Kompleks został zbudowany w 1946 roku, jednak wybuch wulkanu Agung i późniejsze trzęsienia ziemi prawie całkowicie zrujnowały zabytek, podobnie jak i inne obiekty w tym rejonie. Kompleks, na rozkaz rządu, został odbudowany i odrestaurowany. Teraz, licznie odwiedzany przez turystów, ukazuje nam atmosferę balijskiego przepychu. Baseny zasila źródlana woda, która zgodnie z lokalną legendą, ma działanie lecznicze.

  • Tenganan

    To niewielka wioska położona w pobliżu Candidasy. Jeszcze w latach 70 tych Tenganan znana była antropologom, jako jedna z najbardziej odizolowanych od zewnętrznego świata osad na archipelagu indonezyjskim. Otwarcie regionu dla turystyki tylko w niewielkim stopniu zmieniło obraz tej wioski i jej mieszkańców. To, co najbardziej interesujące, czyli architektura, lokalne obrządki i święta, a także rzemiosło, sztuka i kultura, pozostało w niemalże niezmienionym stanie.

2.Wycieczka całodniowa po rejonie Ubud

Wycieczka rozpoczyna się z samego rana, z recepcji hotelu, skąd jesteśmy odebrani przez klimatyzowany mini-bus. Całość trwa około 8 godzin i zależy to od wielu czynników jak chociażby natężenia ruchu drogowego.

Główne punkty wycieczki:

  • Wioski rzemieślników

    Wyspecjalizowane już w XIV wieku, dekretem ówczesnego króla Bali, słyną z wyrobów z drewna, złota, srebra, oraz tkaniny Batik. Po dziś dzień mieszkańcy kultywują pradawne tradycje, metody wyrobu i szczycą się świetnymi specjalistami w swoich dziedzinach.


.

  • Kintamani

    Na północnym wschodzie Bali, w głębi wyspy majestatycznie zarysowuje się masyw Gunung Batur, krater
    ma 1717 m wysokości, 11 km średnicy i 180 m głębokości. U stóp wulkanu znajduje się jezioro Batur. Ten wciąż aktywny wulkan po raz ostatni uaktywnił się w 1994 r, ale od 1926 r nie sprawiał większych kłopotów. W 1917 r. w wyniku gwałtownego wybuchu zginęło ponad 1000 osób, a zniszczeniu uległo ponad 65 tys. domów i około 2500 świątyń. Lawa zalała wieś poniżej, jednak w cudowny sposób zatrzymała się u stóp tamtejszej świątyni. Mieszkańcy wzięli to za dobry znak i odbudowali wioskę w tym samym miejscu. Niestety, w 1926 roku erupcja pogrzebała wioskę jak i świątynie, oszczędzając jedynie najwyżej położone sanktuarium poświęcone bogini jeziora.


.

  • Sekaan Village – plantacje kawy, herbaty, przypraw

    Wioska położona w przepięknej okolicy, uprawia się tu kawę, herbatę, owoce Salak oraz liczne orientalne balijskie przyprawy. Zatrzymując się w tej wiosce, będziemy mieli szansę zapoznać się z metodami ich uprawy, a także skosztować najdroższej i najrzadszej kaw – Coffee Luwak.


.

  • Tegellalan – tarasy ryżowe

    Niedaleko miasta Ubud, w miejscowości Tegellalang rozciągają się wspaniałe tarasy ryżowe zaliczane do najpiękniejszych na wyspie. Pomiędzy stromymi zboczami, na których rośnie tradycyjna balijska odmiana ryżu o długich łodygach, wije się majestatycznie dolina rzeki.


.

  • Gorące źródła

    Gorące źródła Air Panas Banjar znajdują się pośród dżungli, w pięknie zaprojektowanym tropikalnym ogrodzie na północy wyspy Bali. Na kompleks składają się trzy baseny, dwa otwarte dla publiki oraz jeden prywatny. Siarkowa woda pochodzenia wulkanicznego ma przyjemną temperaturę 37 stopni Celsjusza, jest więc idealna dla osób cierpiących na wszelkie choroby reumatyczne.


.

  • Pura Gunung Kawi

    Kompleks świątyń skupionych wokół królewskich grobowców wykutych w kamiennych klifach w 11 wieku. Znajduje się on pośród malowniczych tarasów. Dojście do świątyni jest nieco wymagające i składa się z ponad 300 stopni, jednak widok, jaki zastaniemy na miejscu zrekompensuje zmęczenie.


.

Część II wyprawy: Komodo.

Łódź:

Sinar Pagi – Jej nazwa oznacza Poranną Jutrzenkę. Łódź została wybudowana w 2017 roku. Posiada 6 kabin, z czego 4 z nich mają jedną podwójną koję, a dwie pozostałe dwie pojedyncze koje.  Każda z kabin ma swoją własną łazienkę i klimatyzację. Przestrzenny salon oferuje przestrzeń do planowania nurkowania, posiłków lub odpoczynku.

Miejsca nurkowe:


.

1.Sebayur Kecil

Doskonałe miejsce nurkowe do rozpoczęcia nurkowania w Parku Narodowym Komodo; bez specjalnego prądu. Nurkowanie może się rozpocząć od niewielkiej głębokości, aby odświeżyć umiejętności. Przesuwając się dalej w stronę grzbietu, powoli zacznie być odczuwalny prąd przepływający w okolicach kilku koralowych bloków. Na głębokości około 15-17 m znajduje się kolorowe życie w miniaturze. Są tam krewetki-czyściciele, koralowe krewetki bąbelkowe, kraby porcelanowe chowające się w anemonach, intrygująca ryba liściowa, wiele gatunków okoniokształtnych oraz dobijaki.

Poza życiem w miniaturze można spotkać podczas nurkowania guzowate papugoryby lub grupy większych okoniowców. Trzeba patrzeć uważnie– może będziecie mieli szansę zobaczyć mątwę składającą jaja w koralu madreporowym.

Miejsce nurkowe rozciąga się do długiego podwodnego uskoku, łachy piasku nadal pokrywają część dna, ale kiedy zacznie nabierać głębokości, stok zamieni się w niewielką ścianę. Na końcu uskoku odczuwa się znacznie mocniejszy prąd i w tym miejscu jest szansa na napotkanie dużych grup balist czerwonozębych i żerujących ostroboków.

.
2.Batu Bolong

Batu Bolong, czyli Miasto Prądów – to dużego rozmiaru morska góra, z której tylko kilka skał przebija się na powierzchnię. Nurkowania odbywają się zawsze w dryfie, w zależności od kierunku prądu będzie to albo północna albo południowa strona, w tym samym czasie “odwrotna” strona jest niedostępna.
Jeżeli prąd jest mocny, powierzchnia nurkowa się zacieśnia, jako że jest ona ograniczona przez napór wody z zachodu i wschodu. Patrząc na powierzchnię można z łatwością zobaczyć burzącą się wodę i wiry wodne tworzące dwa pasma podobne do dwóch rzek po lewej i prawej stronie skały.
W przypadku tego nurkowania jest bardzo ważne zawrócić na komendę osoby kierującej nurkowaniem oraz płynąć względnie blisko podłoża. Prąd jest zdradliwy i blisko brzegu skały z łatwością może wciągnąć z głębokości 25 na 50 m.

Strona Północna: ta strona Batu Bolong jest szersza niż część południowa. Po jej wschodniej stronie można znaleźć kilka stromych skał, które prawie dotykają powierzchni, z kanionem pomiędzy. Ten obszar jest wyłącznie dostępny podczas odpływu, w większości przypadków trzeba zawrócić zanim zobaczyło się wszystkie skały, ponieważ dzikie prądy zaczynają napierać nurkujących. Po stronie zachodniej znajduje się długi stok, ale znów, można tam nurkować tylko do pewnego punktu, po czym trzeba zawrócić ze względu na silny prąd. Pomiędzy obszarem na wschodzie i zachodzie znajduje się fantastyczna rafa z tysiącami ryb otaczającymi nurków: błazenkami (witaj, Nemo), pokolcami, balistami czerwonozębnymi, papużakami. Na obszarach, przez które przepływa prąd można często zobaczyć makrele, ostroboki, duże tuńczyk oraz ostroboki tęczowe. Żarłacz białopłetwy i napoleon czasem pojawią się w głębszych obszarach, ale na pewno można zobaczyć luszczyki na stacjach czyszczących znajdujących się we wschodniej górnej części tego miejsca.

Strona Południowa: to miejsce jest mniejsze niż strona północna, tak więc w przypadku kiedy w tym samym miejscu nurkuje kilka grup, z prądem, który napiera z obu stron, może zrobić się tłoczno.

Zawsze jest tu szansa na zobaczenie kilku dużych żółwi, które odpoczywają w głębszej części, dopływając do powierzchni od czasu do czasu, aby nabrać powietrza. Górna partia jest warta zobaczenia, nurkowie zostaną otoczeni przez chmurę błazenków, kolorowe pielęgnice i papużaki, karanksy i ostroboki.

.
3.Karang Makassar

Karang Makassar (Punkt Mant – mówi samo za siebie). Karang w Indonezyjskim języku Bahasa oznacza rafę; ale właściwie jest to raczej podłużny pas żwiru, połamanych korali i niewielkich bloków koralowych. Nurkowanie odbywa się z prądem, w najkorzystniejszej konfiguracji z północy na południe – w takim wypadku nurkowanie kończy się na ładniej rafie koralowej leżącej na południu To nurkowanie nie jest nurkowaniem głębokim, ma ono głębokość około 15-17 m, lecz luźno leżące odłamki korali czynią je nurkowaniem dryfowym z prostego powodu – nie ma się jak zatrzymać.

W tym miejscu zaleca się lekką “nadwagę” – łatwiej opaść na dno, kiedy pojawi się manta.
Generalnie całe nurkowanie odbywa się w oczekiwaniu na “królową mantę”; czy to w prądzie, czy bliżej bloków koralowych, gdzie przybywają one na czyszczenie, czy w pobliżu powierzchni, gdzie się żywią. Oczywiście w tym miejscu nurkowym są również inne zwierzęta: rekiny, orlenie centkowane, ogończe rogate a także mniejsze ryby takie jak babki, wargacze i mureny.

.
4.Tatawa besar

Tatawa besar jest większą wyspą z pary wysp Tatawa (besar oznacza “duży”, kecil to “mały”). Najlepszą opcją nurkową jest dryf w prądzie opływającym północno-wschodnią część wyspy I dopłynięcie do zakola na przystanek bezpieczeństwa. Patrząc na formacje korali można z łatwością stwierdzić, że w tym miejscu może występować całkiem silny prąd; całe formacje korali “przytulają się” do podłoża. W kierunku głębin można zawsze wypatrzyć duże strzępiele i parmy czarnopase, często rekiny i stada ryb ostrobokowatych. Zbliżając się do zakola wyspy zauważymy, że korale stają się coraz większe i są one otoczone grupami pensetników i skalarów. Często można spotkać tu pojedyncze manty przypływające na czyszczenie, czasem przemknie żółw lub grupa papugoryb guzowatych.

.
Inne ciekawostki:

 

  • Park Narodowy Komodo

Park Narodowy Komodo został zainaugurowany 6 marca 1980. Jest jednym z 50 parków narodowych w Indonezji, ale jedynym, zamieszkałym przez endemiczny gatunek warana z Komodo. Park Narodowy Komodo został ustanowiony przez UNESCO dziedzictwem narodowym w 1991 roku. Powierzchnia Parku Narodowego Komodo składa się z setek małych wysp i kilku większych: Komodo, Rinca i Padar, wyspy te przejmują większość ruchu turystycznego. W planach jest dodanie do parku dwóch innych wysp: Banta i Gili Motang, ale nie zostało to jeszcze formalnie postanowione. Plany dodania tych dwóch wysp związane są z faktem, że dopływają do nich warany. Jako że obie wyspy nie znajdują się pod ochroną, warany na nich są brutalnie odławiane.

Park Narodowy Komodo od strony północnej jest otoczony wodami morza Flores, a wyspy przedzielone są cieśninami: Lintah, Sumba, Molo i Sape. Narodowy Park Komodo leży w Trójkącie Koralowym, który obejmuje najbogatszy zbiór bioróżnorodności morskiej na Ziemi. Narodowy Park Komodo zamieszkuje 76% wszystkich znanych korali, 52% ryb dwóch oceanów: Indyjskiego i Spokojnego i 37% wszystkich ryb rafowych, jak również 6 z 7 znanych żółwi morskich. Park Narodowy Komodo został wybrany jednym z 7 cudów świata. Wyspy Parku Narodowego Komodo są pochodzenia wulkanicznego, z suchym klimatem. Średnia temperatura pomiędzy majem i październikiem wynosi 40°C.

  • Wyspa Rinca

Wyspa Rinca, zwana również Rincah lub Rindja to mała wyspa w pobliżu Komodo i Flores, w okręgu Wschodniej Nusa Tenggara w Indonezji. Mimo swojego niewielkiego rozmiaru (198km2) jest jedną z największych wysp Parku Narodowego Komodo. Zyskała sławę dzięki waranom z Komodo, ogromnym jaszczurkom, których rozmiar dochodzi do 3 m. Rinca zamieszkana jest również przez inne gatunki, jak dzikie świnie, bawoły i wiele ptaków.

Wyspa Rinca jest typem wyspy wyżynnej : najwyższe wzniesienie ma 197 m, wyspa porośnięta jest głównie wysokimi trawami, krzewami i palmami. Będąc mniej znaną i mniej odwiedzaną niż Komodo, jest świetnym miejscem do obserwacji waranów z Komodo w ich naturalnym środowisku życiowym, przy mniejszej liczbie ludzi. Szacowana populacja waranów na wyspie jest w okolicach 3000, co daje duże prawdopodobieństwo spotkania jakiegoś na tak niewielkim terenie. Wyspa Rinca jest odwiedzana miesięcznie zaledwie przez kilkaset osób, co sprawia, że posiada jeszcze względnie dziewiczy charakter. Jednodniowe zwiedzanie może być zarezerwowane w Labuan Bajo na Flores w biurze Parku Narodowego Komodo. Wycieczka odbywa się przy pomocy małej łodzi. Warunki życiowe rdzennych mieszkańców wyspy są często trudne. Brak jest szkół, niektóre organizacje rządowe starają się dostarczyć książki dla dzieci. Mieszkańcy muszą nieustannie zwracać uwagę na warany z Komodo, które co jakiś czas atakują i zabijają ludzi.

  • Waran z Komodo (Varanus Komodensis)

Waran z Komodo jest największą z jaszczurek pośród wszystkich gatunków świata i zamieszkuje cztery indonezyjskie wyspy należące do narodowego parku Komodo: Komodo, Rinca, Gili Motang i Padar. Może on urosnąć do rozmiaru 3 m i ważyć do 70 kg, żyjąc do 30 lat. Jego rozmiar był początkowo łączony z przerostem wyspowym (gigantyzmem) – przy braku innych mięsożerców jaszczurki te miały optymalne warunki do wzrostu; aczkolwiek ostatnio naukowcy skłaniają się ku teorii, że są to ostatni przedstawiciele wymarłej populacji jaszczurek varanid; które dawno zamieszkiwały Australię i Indonezję i które to wymarły w plejstocenie.


.

Interesujące fakty o waranach 🙂

1. Wyspa Komodo posiada populację 2918 waranów, Rinca ma populację podobnej wielkości – 2875, Gili Motang ma tylko 92, Nusa Kuda ma 75, a na wyspie Padar doliczono się tylko 5 waranów.

2. Warany na Komodo same znajdują sobie pożywienie, nie są one żywione przez strażników parku. Warany żywią się głównie kozami i ptakami (a czasem beztroskimi turystami, jak powiadają legendy)

3. Warany nie żyją w stadach; wolą one samotnicze życie; aczkolwiek zbierają się w stada w celach łowieckich – jest to wyjątek w świecie jaszczurek.

4. Warany to jaszczurki – oznacza to, że są zimnokrwiste. Wspinają się na wzgórza o poranku, aby wygrzewać się w promieniach słońca i chowają się w cieniu, kiedy robi się za gorąco.

5. Warany z Komodo dostrzegają obiekty z odległości 300 m, ale tylko w świetle dziennym i tylko obiekty, które się poruszają; warany nie mają zdolności rozpoznawania nieruchomych obiektów. Ale raczej polegają na swoim niesamowitym zmyśle powonienia. Kiedy namierzą ofiarę i zranią ją, cierpliwie czekają przez prawie 24 godziny podążając za ofiarą długimi kilometrami, aż padnie martwa po ugryzieniu.

6. Głównym punktem na menu waranów są bawoły wodne i jelenie timorskie. Warany zjadają WSZYSTKO: nie są selektywne jak inni mięsożercy; zjadają kości, kopyta i rogi.

7. Pomimo rozmiaru (do 3 m długości i do 70 kg wagi) warany łatwo poruszają się z prędkością 20 km/h, a nawet szybciej, kiedy gonią swój posiłek.

8. Długość ogona warana z Komodo równa się długości jego ciała.

9. Warany z Komodo mają 60 zębów, które często są wymieniane na nowe (jak w przypadku rekinów); niektóre z zębów dochodzą do długości 2.5 cm

10. Warany nurkują! Potrafią dotrzeć do głębokości 4.5 m. Naukowcy nadal nie wiedzą, po co waranom ta umiejętność, ale nurkowie, uważajcie!

11. Warany mają raczej kiepskie zdolności słuchowe (pomiędzy 400 i 2000 Hz)(ludzie: 20 – 20 000 Hz); przez długi czas naukowcy myśleli, że warany są głuche.

12. Stresują się! Kiedy widzą dużą grupę turystów, mogą wykazywać niespokojne zachowanie. W takim wypadku strażnicy od razu ostrzegają turystów, aby się nie zbliżali.

13. Łączenie się w pary następuje u waranów pomiędzy czerwcem i lipcem, kiedy to żeńskie osobniki osiągną wiek 8 lat, a męskie 7. We wrześniu samice kopią 2 m dziury w ziemi i budują gniazda, w których składają pomiędzy 15 a 30 jaj. Aby uchronić jaja przed drapieżnikami, samice kopią kilka innych dziur w pobliżu gniazda; identyczne, aby zmylić drapieżników. Czasem nawet samice się mylą i wskakują do pustych dziur, myśląc, że jest to gniazdo…

14. Matki wysiadują jaja przez 3 miesiące, po czym opuszczają gniazdo, aby powrócić po 9 miesiącach i być przy narodzinach (wykluwaniu się). W tym momencie rola matek się kończy, nie opiekują się wcale młodymi.

15. Małe warany z Komodo przebijają skorupę jajka tak zwanym “zębem jajecznym” (jest to fragment kości), który odpada niedługo potem. Średniej wielkości nowo narodzony waran ma 46.5 cm długości i waży 105 gramów.

16. Młode warany z Komodo wspinają się na drzewa i chowają w listowiu przed 3 do 5 lat, odżywiając się jaszczurkami i małymi wężami, i starając się przeżyć. Warany z Komodo są kanibalami, co częściowo tłumaczy wybór samotniczego życia. Jeżeli jednak mały waran z Komodo znajdzie się na ziemi i napotka na swej drodze dorosłego warana z Komodo, użyje jedynej działającej techniki obronnej: wytarza się w odchodach. Dorosły waran z Komodo, pomimo, że je dosłownie wszystko, ominie jednak takie “danie”.

17. Warany z Komodo atakują szybko, specjalnie, kiedy czują się zagrożone. Zaleca się nie ruszać i nie panikować, jeżeli zbliży się do was rozzłoszczony waran.

18. Unikajcie ugryzienia: do 2009 roku wierzono, że ślina waranów z Komodo posiada trujące bakterie, które zabijają ofiarę wkrótce po ugryzieniu. W 2009 jeden z biochemików zdecydował się głębiej przeanalizować popularne wierzenia I odkrył, że ślina waranów z Komodo nie różni się niczym od śliny innych mięsożerców. Tym, co zabija ofiarę jest trucizna, która jest uwalniana z gruczołów usytułowanych w dolnej szczęce. Trucizna ta powoduje paraliż, ból nie do wytrzymania, niekontrolowaną utratę krwi i zatrzymanie procesów krzepnięcia.

19. Waran z Komodo może zjeść zwierzę, które waży 80% wagi warana, jako jedno danie.

20. Warany z Komodo są padlinożercami; z tego właśnie powodu mieszkańcy Komodo muszą przykrywać groby swoich zmarłych ciężkimi kamieniami.

21. Warany z Komodo MOGĄ rozmnażać się przy nieobecności męskiego osobnika. To proces zwany partenogenezą, kiedy to część jaj może zapłodnić inne jaja. Znane są przypadki znoszenia jaj w niewoli, kiedy to samica nie miała żadnej styczności z samcem. Z jaj tych wykluły się zdrowe małe warany, wszystkie samce.

22. Miesiączkujące kobiety nie powinny nawet myśleć o schodzeniu na ląd, aby zobaczyć warany z Komodo. Warany są niesamowicie wyczulone na zapach krwi (miesiączkujące kobiety zostaną potraktowane jako zdobycz priorytetowa) (aczkolwiek nikt do tej poty nie sprawdził, czy jest to mit, czy prawda)

23. Warany z Komodo zostały odkryte i po raz pierwszy udokumentowane w 1912 roku, ale na długo przedtem rdzenni mieszkańcy Komodo nazywali je “ora”, co w lokalnym języku oznacza “krokodyla lądowego”.

24. Warany z Komodo, podobnie jak inne gady mają rozdwojony język – właśnie to język pozwala im wychwycić mikroskopowe cząsteczki smaku przenoszone przez powietrze I rozpoznać z odległości ponad 3 km, czy obiad jest wart pogoni, czy nie. Zdolność ta jest jeszcze bardziej widowiskowa w przypadku martwych lub zdychających zwierząt – warany są w stanie wyczuć je językiem z odległości 9.5 km!

25. Warany z Komodo mają bardzo wolną przemianę materii – duży waran odżywia się tylko 12 razy na rok.

26. Warany z Komodo były inspiracją do filmu King Kong z 1933 roku.

27. Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki, George H.W. Bush otrzymał w prezencie samca warana z Komodo od rządu Indonezji. Nie chcąc trzymać warana w Owalnym Gabinecie, prezydent podarował go ogrodowi zoologicznemu w Cincinnati, gdzie Naga został ojcem 32 małych waranów i zdechł w szanowanym wieku 24 lat.

28. Ostatnio naukowcy z zoo w Waszyngtonie odkryli, że warany z Komodo mają skłonności do zabawy, będąc w stanie rozróżnić zdobycz od zabawki; to cecha, która do tej pory była przypisywana wyłącznie ssakom.

 

Rezerwacje:

biuro@gdyniadive.pl
+48 608 637 224
osobiście ul. Szarych szeregów 3, Gdynia