Co odpowiesz na pytanie “co jest najczęściej występującym urazem nurkowym?”

-Zespół zaburzeń dekompresyjnych?

Żądła stworzeń morskich?

-Bóle pleców od dźwigania butli?

Jeśli od razu na to pytanie odpowiedziałeś „uraz ucha” to ten artykuł jest właśnie dla Ciebie.


Najbardziej powszechnym urazem, którego doświadczają nurkowie, jest pewna postać barotraumy ucha lub zatok. Barotrauma, dosłownie oznacza uraz na skutek ciśnienia: baro (ciśnienie) + trauma (uraz), a w tym artykule skupimy się na urazach uszu.
Ten typ urazu może wystąpić z rozmaitych przyczyn, lecz na ogół rozwija się, gdy ciśnienie w uchu środkowym nie równa się ciśnieniu środowiska zewnętrznego, gdy nurek zanurza się w słupie wody. Z
e względu na stosunkowo szybką zmianę objętości gazu, gdy nurek rozpoczyna zanurzenie, pierwsze 4,2 m stanowi największe zagrożenie dla ucha.

ANATOMIA UCHA
Omówienie jakiejkolwiek części ludzkiego ciała nie jest możliwe bez podstawowej znajomości jego anatomii. Oczywiście blog to nie podręcznik do medycyny dlatego postaramy się ograniczyć wiadomości tu opisane do minimum. Zaczniemy od tego, że ucho składa się z trzech przedziałów: ucha zewnętrznego, środkowego oraz wewnętrznego.
Małżowina uszna i zewnętrzny kanał słuchowy
Małżowina uszna stanowi pierwszą i najbardziej widoczną część ucha. Lejkowato ukształtowana chrząstka, pokryta cienką warstwą skóry, doprowadza dźwięki (i wodę) do ucha.

Ucho środkowe
Na wewnętrznym końcu kanału słuchowego ulokowana jest błona bębenkowa, która oddziela kanał zewnętrzny od ucha środkowego. Ucho środkowe jest wypełnioną powietrzną przestrzenią, która zawiera trzy cienkie kosteczki przewodzące dźwięk. (Wielu z nas poznało je jako młoteczek, kowadełko i strzemiączko). Trąbki Eustachiusza, po jednej w każdym uchu, łączą ucho środkowe i tył gardła. Utrzymują one takie same ciśnienie po obu stronach błony bębenkowej. Ponieważ są one otoczone przez tkankę chrzęstną, nie dopuszczają do rozszerzenia (właśnie z uwagi na nie, nurek musi wyrównywać swoje uszy przez delikatne „otwieranie” trąbek – tj. przez wprowadzanie przez nie powietrza do ucha środkowego).

Ucho wewnętrzne
Oddzielenie ucha środkowego od wewnętrznego możliwe jest dzięki dwóm, najcieńszym w ciele ludzkim, błonkom tzw. Okienko owalne i okrągłe. To właśnie przez ich obecność, nurkowie są uczeni delikatnego wdmuchiwania, w celu wyrównania ciśnienia w uchu środkowym (uszkodzenie okienka okrągłego lub owalnego może spowodować bowiem wyciek płynu (perylimfy) z ucha wewnętrznego do środkowego, co może skutkować dzwonieniem lub huczeniem w uszach. Przerwanie okienka może powodować także zawroty głowy, które zwłaszcza pod wodą mogą być bardzo niebezpieczne).

Urazy ucha są najbardziej powszechnymi urazami nurków. Barotrauma uszu może skutkować nawet trwałą utratą słuchu. Prawdopodobieństwo urazów jest zmniejszane poprzez środki zapobiegawcze, takie jak:
• prawidłowe wyrównywanie ciśnienia;
• nie nurkowanie z przeziębieniem; oraz
• przerwanie nurkowania, gdy nie można przedmuchać uszu.
Podczas nurkowania może wystąpić kilka rodzajów urazów. Wszystkie te urazy powinny być przebadane przez dyplomowanego lekarza. O najczęściej występujących „chorobach” napiszemy Wam w drugiej części artykułu.

Źródło: DAN

/Lena